W najlepszym dla siebie okresie, Lois Lowry znowu tworzy tajemniczy, ale bardzo prawdopodobny świat przyszłości. „Skrawki błękitu” to 2 cześć jej dystopicznej serii „Dawca”. Społeczeństwo rządzone przez dzikość i oszustwa, które stronią od słabości i odrzucają ją. Osierocona i niesprawna fizycznie
“Nazywali ją Wodną Claire”. Kiedy morze wyrzuciło ją na brzeg, nikt nie wiedział, że pochodzi ze społeczności, w której nie istnieją kolory i uczucia. Że w wieku lat trzynastu stała się Naczyniem. Że jako czternastolatka nosiła Produkt. Że ukradziono go z jej ciała. Claire urodziła syna, ale nigdy
Bliżej... Odkąd Matty przybył do wioski sześć lat temu, z niesfornego chłopca wyrósł na odpowiedzialnego młodzieńca. Kierując się wizjami ślepego mentora, Matty przenosi wiadomości przez otaczający ich las. Tylko on jeden umie bez szwanku przedrzeć się przez śmiertelnie groźne pułapki i ma
W społeczności, w której żyje Jonasz, wszystko jest idealne. Specjalnie dobrane kobiety rodzą dzieci, które trafiają potem do odpowiednich jednostek zwanych komórkami rodzinnymi. Każdy ma przypisanych rodziców i pracę. Nikomu nawet nie przyjdzie do głowy, by zadawać pytania. Wszyscy są posłuszni.
"Powinniśmy chyba być sierotami, prawda?" – zasugerowało pewnego dnia jedno z rodzeństwa Willoughbych. Wszyscy czworo należą do rodziny w staroświeckim stylu, a ich rodzice – no cóż, ich rodzice pozostawiają bardzo wiele do życzenia. Dzieci, przypominając sobie bohaterów i bohaterki książek takich
Natalie Armstrong ma wszystko, o czym dziewczyna może marzyć: urodę i inteligencję, kochającą rodzinę i wspaniałego chłopaka. Przed nią wymarzone studia medyczne. A jednak czegoś jej brakuje, a mianowicie odpowiedzi na bardzo ważne pytanie: Kim jest moja matka? . Aby się tego dowiedzieć,
- Jak dzielna jesteś, moja panno? - pyta wuj Henryk swą dziesięcioletnią siostrzenicę. Jest rok 1943. Życie Annemarie Johansen składa się ze zwykłych domowo-szkolnych zajęć. Niedostatek jedzenia, nazistowscy żołnierze na ulicach Kopenhagi... Codzienność. Bohaterstwo wydaje się być czymś dalekim -
To Anastasia Krupnik, being ten is very confusing. For one thing, she has this awful teacher who can't understand why Anastasia doesn't capitalize or punctuate her poems. Then, there's Washburn Cummings, a very interesting sixth-grade boy who doesn't even know she is alive. Even her parents have
